Thursday, January 13, 2011

கத்தி

ஒரு பாத்திரத்தில்
மழைநீர் நிறைவது போல்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
சத்தங்கள்
மூளையில்
நிரம்பிக் கொண்டிருப்பதைப்
பார்த்துப்
பதற்றம் கொள்கிறேன்
கவனம் கொள்ளாவிடில்
முன்பு போல்
அது கனம் கூடி
பிறர் மேல் வெடிக்கும் அபாயம்
உண்டென அறிந்து
தியானம் செய்தோ
கவிதை எழுதியோ
காட்டுக்குள் நுழைந்தோ
அனுமதியின்றி உள்ளே நிரம்பியதைக் 
கவிழ்க்க முயற்சிக்கிறேன்
கவிழ்க்க கவிழ்க்க
புதிய சத்தங்கள்
பூரான்கள் போல்
ஆயிரம் கால்களுடன்
பெருகி வருவதை
அச்சத்துடன் அறிந்து நடுங்குகிறேன்
களிப்புடன்
என்னைச் சுற்றி விளையாடும் பிள்ளைகள்,
கவிதைப் புத்தகம்
படிக்கும் மனைவி,
கணினியில் கதைக்க வரும் தோழி
என்று எல்லார்  உலகத்தையும்
நொடியில் சிதைத்தழிக்கும்
உதிரக் குறி கொண்ட 
கத்தி ஒன்று
மெல்ல மெல்ல
என் மூளையில்
கூர் தீட்டப் படுவதை
இந்த முறையும்
என்னால் தடுக்கமுடியவில்லை தோழர்களே...
மன்னியுங்கள்...

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails