Friday, May 27, 2011

யட்சி


இன்னமும் இருட்டு
பிசுபிசுக்கும்
விடிகாலைக் கருக்கலில்
சுனை நீரில் நாகம் போலே
சத்தமின்றி
தெருக்களில் நழுவி
ஆற்றுக்குப் போனேன்

குளிரில் நடுங்கும்
வடக்கு நட்சத்திரத்தையும்
வழுக்கும் படிகளையும்
தவிர அங்கு
யாருமில்லை
கால்நுனியைத் தின்னப் பார்க்கும்
கருத்த மீன்களை விலக்கி
நீராலான சுவர் போல
தூங்கிக் கிடந்த நதியினுள்
ஆழத் தோண்டும்
ஆராய்ச்சியாளன் போல
குனிந்தபோதே
அவளைப் பார்த்தேன்

இன்னுமொரு சருமம் போல
போர்த்தியிருந்து
வெள்ளைத் துண்டைதவிரக்
அவளது கருத்த முலைக் குன்றுகள் மேல்
எதுவும் அணிந்திருக்கவில்லை
முலை வடிந்திறங்கிய
அந்த இடத்தில்
குழிந்த சுழலில் இருந்து
அவள் மதனம்
காட்டருவி போல்
பெருகி பெருகிவந்து
நதியோடு கலந்து கொண்டே இருந்தது
நதி முழுக்க
நசுங்கிய மல்லிப் பூக்களைப் போல்
அது மணத்தது
விடி வெள்ளிக்கு முன்பே
தினமும்
பாலை மரத்திலிருந்து
இறங்கிக் குளிக்கும்
மனிதர்கள் பார்க்கக் கூடாத
யட்சி அவள் என்று அறிந்தேன் நான்
அச்சத்தின் குளிரையும் மீறி
காமத்தின் வெம்மை
என்னுள் தணலாய் எழுந்தது
என்னையும் மீறி
ஒரு கூரிய அம்பு போல்
என் குறி எழுந்து
அவளை நோக்கி
நீந்திச் சென்றது

காமத்தின் தொடுகை
அறிந்து திரும்பினாள் அவள்
அரத்தால் அறுத்துக் கட்டியது
போன்ற கண்கள்
புதிதாய் திறந்த
புண் போன்ற செவ்விதழ்கள்
அடியில் மினுங்கும்
வாள்போன்ற பற்கள்...

அவள் என் காமம் கண்டு
புகையும் எரிகாட்டில் அலையும்
கூகையைப் போன்று
எட்டுத் திக்கும்
எதிரொலிக்க நகைத்தாள்

''ஓராயிரம் சலிப்பான
நாட்களும் இரவுகளும்,
உக்கிரமாய் உடலின்
கடைசி அணு  வரை
வாழும் ஒரு இரவும்...
எது வேண்டும்
நீயே தேர்ந்தெடு ''என்று உத்தரவிட்டாள்

நான் யோசிக்கும் போதே
அவளது ஒற்றை ஆடையையும்
அலை பிடித்திழுத்துப்
பசியுடன் தின்றது

கருத்த வெண்ணை போலே
நிலவொளியில் மினுங்கும் அவள் உடல்,
கல்லுரளி போன்று
முரணும் அவள் முலைகள்,
கருஞ்சுழியாய்க் காலத்துக்குள்
கரைந்து கரைந்து போகும்
அவள் யோனி
எல்லாவற்றையும்
நான் பார்த்து பார்த்து
ஒரு யுகம் போலே நின்றேன்
பிறகு நீண்டதொரு
பெருமூச்சுடன்
''ஓர் இரவு''என்றேன்

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails